حسين پناهي
میخواهم برگردم به روزهای کودکی..
آن زمانها که پدر تنها قهرمان بود
عشــق، تنـــها در آغوش مادر خلاصه میشد
بالاترین نــقطهى زمین، شــانههای پـدر بــود
بدتـرین دشمنانم، خواهر و برادرهای خودم بودند
تنــها دردم، زانوهای زخمـیام بودند
تنـها چیزی که میشکست، اسباببـازیهایم بـود
و معنای خداحافـظ، تا فردا بود!

+ نوشته شده در جمعه دهم شهریور ۱۳۹۱ ساعت ۷ ب.ظ توسط نگــــــــــــــــــــــــــــــــــــار
|
تا زهره و مه در آسمان گشت پدید