چی میشد اگه دروغ تو لحظه ما جا نداشت   

چی میشد اگه دو رنگیم دیگه معنا نداشت

کاش میشد واسه حوس رفاقتارو نفروخت       

 کاش میشد صداقت و رو تن هر آینه دوخت

چرا ما آدما گاهی وقتا خیلی بد میشیم   

واسه راهه همدیگه خواسته نخواسته سد میشیم

جای مرحم واسه زخم عاشقا نمک میشیم           

 هر کی با ما صادق براش پر از کلک میشیم

دل خوش هر کی شدیم تو زرد از آب در اومدش       

 وقتی دلتنگی میاد هیشکی نمیاد به دادش

 ندونستیم چرا غم تو نوبت ماست دیر میشه

حرفای خوب واسمون زخمه زبونو تیر میشه

شایدم ما ندونستیم زندگی چه شکلیه      

 کی سر کاه کی نیست اصلا دنیادسته کیه

ما هر حال میپریم بی چشمو دل. بی پر و بال   

ما به مشکی دلخوشیم دو رنگیارو بی خیال